ஏன் போரட்டம்? என்ன சொல்லுகின்றது விவசாய சட்டங்கள்?

நான் விவசாயி அல்ல. விவசாயத்தின் அடிப்படைகள் குறித்தும் அவ்வளவு புரிதல்கள் கிடையாது. பால் பாக்கெட்டில் வரும், அரிசி மூட்டையில் கிடைக்கும் என்பதே என் அறிதல்கள். ஆகவே இந்த விவசாயிகள் போராட்டம்பற்றிப் பெரிதாக ஆர்வம் எழவில்லை. நேற்று ரிகானாவின் ட்வீட்டும் அதைத் தொடர்ந்து இந்திய கிரிக்கெட் அணியினர் வரிசையாக வந்து அதற்குப் பதில் ட்வீட் போட்டதும் தான், அப்படி என்ன தான் இந்த விவசாய மசோதா சொல்லுகின்றது, ஏன் விவசாயிகள் எதிர்கின்றனர், தமிழகத்தின் நிலை என்ன என்று தேடிப்பிடித்து படித்துப்பார்த்தேன். புரிந்து கொண்ட வகையில் அதை அப்படியே கேள்வி பதிலாகத் தொகுத்திருக்கின்றேன்.

முதலில் இந்த மசோதா என்ன சொல்லுகின்றது?

மூன்று விஷயங்களை இந்த மசோதா சொலலுகின்றது. முதலாவது மண்டி முறையிலிருந்து விடுபட்டு, விவசாயிகள் நேரடியாக யாருடன் வேண்டுமானலும் வணிகம் செய்து கொள்ளலாம் என்பது. இரண்டாவது ஒப்பந்த அடிப்படையில் விவசாயம் செய்யலாம் என்பது. அதாவது ஆறு மாதத்துக்கு இந்த விலையில் நான் தக்காளி விலைவித்து தருகின்றேன் என்று ஒப்பந்தம் போட்டுக்கொண்டு விவசாயம் செய்வது. மூன்றாவது, அத்யாவசிய உணவுப் பொருட்கள் என்பதன் கீழ் வரும் வெங்காயம், உருளை, பருப்பு போன்றவற்றை அந்தப் பட்டியலிலிருந்து நீக்கி விடுவது தொடர்பானது.

இதனால் என்ன லாபம் (என்று அரசு சொல்லுகின்றது)?

  1. மண்டி முறையை நீக்குவதால் தரகர்களிடமும் மண்டி வரியாக மாநில அரசுக்குச் செலுத்தும் தொகையும் இல்லாமலாகும். விவசாயிகள் யாரிடம் வேண்டுமானாலும் விவசாய பொருட்களை விற்பனை செய்து கொள்ளலாம்.
  2. ஒப்பந்த அடிப்படையில் விவசாயம் செய்யும்பொழுது குறு/சிறு விவசாயிகளைச் சந்தை விலை ஏற்றத் தாழ்வு பாதிக்காது.
  3. அத்யாவசிய உணவு பட்டியலிலிருந்து மேல் கண்ட பொருட்களை நீக்குவதால், இந்தத் துறையில் தனியார்/வெளிநாட்டு முதலீடு அதிகரிக்கும்.

ஏன் இதை விவசாயிகள் எதிர்கிறார்கள்?

  1. அரிசி, கோதுமை போன்றவற்றுக்கு அரசு சார்பில் வழங்கப்படும் ஆதார விலை இனி இல்லாமலாகும். எனவே தனியார் அடிமாட்டு விலைக்கு விவசாய பொருட்களைக் கொள்முதல் செய்வார்கள்.
  2. மேலும் மண்டி அமைப்பிலிருந்து வெளியே வந்தபிறகு ஆள், பண பலம் பொருந்திய பெரிய நிறுவனங்களுடன் சிறு/குறு விவசாயிகள் பேரம் பேசித் தங்கள் பொருட்களை விற்க இயலாது.

இது தவிர்த்து வேறு பிரச்சினைகள் இருக்கின்றனவா?

அ. ஆம். விவசாயம் இதுவரை பெரும்பாலும் மாநில அரசாலேயே கட்டுப்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கின்றது. இந்த மசோதாக்கள் மாநில அரசின் உரிமைகளை மேலும் குறுக்கி அதிகாரத்தை மத்திய அரசை நோக்கி நகர்த்துகின்றது. இந்த மசோதாக்கள் அமல் படுத்தப்படும்போது மாநிலங்களின் வருவாயில் 1–8% வரை இழப்பு இருக்கும் என்று கணிப்படுக்கின்றது.

ஆ. இந்த மூன்று மசோதக்களும், அரசு அமைப்பைவிடத் தனியார் அமைப்புகள் சிறப்பாகச் செயல்படும் என்ற முன்முடிவின்படி அமைந்திருக்கின்றது. தனியாரை கட்டுப்படுத்தவோ, கடினமான நேரங்களில் விவசாயிகளுக்கு இழப்பீடு வழங்கவோ எந்தச் சரத்துகளும் இந்த மசோதாக்களில் இல்லை. மேலும் தரகர்கள், விவசாயிகள் இடையேயான உறவானது வியாபரம் அடிப்படையிலானது மட்டுமல்ல. தரகர்களிடமிருந்து விவசாயிகள் முன்பணம்/கடன் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். சிறந்த தரம் மட்டுமின்றி விளைவித்த அனைத்து பொருட்களையும் தரகர் எடுத்துக்கொள்வார், ஆனால் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இது போன்ற செயல்பட வாய்ப்பு குறைவே.

இ. தற்போது மண்டிகள் மூலமான கொள்முதல் என்பது நாலில் ஒரு பங்குக்கும் குறைவானதே. மீதம் இருப்பவை தனியார் சந்தைகளிலேயே கொள்முதல் செய்யப்படுகின்றன. ஆனால், தனியார், மண்டி விலையை அடிப்படையாக வைத்தே தங்களின் கொள்முதல் விலையைத் தீர்மானிக்கின்றனர். அடிப்படை விலையும், மண்டிகளும் ஒழிக்கப்பட்டால் தனியார் வைத்ததே விலை என்றாகி விடும்.

ஈ. கடைசியாக, உலகளாவிய பெருந்தொற்று காரணமான பொருளாதார மந்தநிலை பல்வேறு உற்பத்தி நிறுவனங்களிலும் சுணக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதனால் பாதிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களை இந்தியாவின் கையிருப்பில் இருக்கும் 90 மில்லியன் டன் தானியங்கள் கவனத்தை ஈர்த்திருக்கக்கூடும். மேலும் இந்த மந்த நிலையிலும் இந்திய உணவு உற்பத்தி மற்றும் விநியோக சங்கிலி சிறப்பாக லாபத்துடன் செயல்பட்டிருக்கின்றது. எனவே இதில் முதலீடு செய்வது அவர்களுக்கு லாபகரமானது. ஆனால், நடைமுறையில் இருக்கும் விநியோக சங்கிலியை உடைக்காமல் அதில் முதலீடு செய்ய முடியாது. ஆக அவர்களுக்குச் சாதகமாக இந்தத் திருத்தங்கள் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கலாமெனப் பொருளாதர நிபுணர்கள் கருதுகிறார்கள்.

டெல்லியில் போராடுபவர்கள் யார்?

பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானவை சேர்ந்த விவசாயிகள். கடந்த ஐந்து வருடங்களில், பஞ்சாபில் விளைந்த அரிசி மற்றும் கோதுமையில் 85 சதவீதமும், ஹரியானவின் விளைச்சலில் 75 சதவீதமும் இந்திய அரசால் மட்டுமே கொள்முதல் செய்யப்பட்டு இருக்கின்றது. இவை ஆதார விலையின் அடிப்படையில் வாங்கப்பட்டவை. ஆதார விலையை நீக்கும்போது சந்தை விலை கடுமையாகக் குறையும் என இப்பகுதி விவசாயிகள் அஞ்சுகின்றனர். மேலும் மண்டிக்களுக்காக அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகளில் இந்த மாநிலங்கள் பெருமளவு முதலீடு செய்துள்ளன. குறிப்பாகக் கொள்முதலுக்காகக் கிராம சாலைகள் அமைத்தது, வலுவான தரகர் அமைப்புகளை உண்டாக்கியது போன்றவற்றைச் சொல்லலாம். பஞ்சாப்பிற்கு மட்டும் மண்டி வரியால் ஆண்டிற்கு 3500 கோடிவரை வருமானம் வருகின்றது. இவை இல்லாமலாகும்போது மக்கள் நலத்திட்டங்களில் செலவிடுவது குறையலாம். இது போன்ற அச்சங்கள் இந்த மாநில விவசாயிகளை டெல்லி வரை போராட்டத்திற்கு வரசெய்திருக்கின்றது.

தமிழகத்தின் நிலை என்ன?

தமிழகத்தில் மூன்று விதங்களில் விவசாய பொருட்கள் கொள்முதல் நடக்கின்றது. முதலாவது முறைப்படுத்தப்பட்ட கொள்முதல், இரண்டாவது தனியாரின் நேரடி கொள்முதல் மூன்றாவது ஓப்பந்த அடிப்படையிலான கொள்முதல். குறிப்பாகக் கரும்பு, பிராய்லர் கோழி முதலியவை ஒப்பந்த அடிப்படையில் தமிழகத்தில் வெற்றிகரமா செயல்பட்டு வருகின்றன. அதே போல முறைப்படுத்தப்பட்ட கொள்முதலுக்கான வரியும் தமிழகத்தில் ஒரு சதவீதம் தான் என்பதால் பெரும் எதிர்ப்பு இல்லை. அதே சமயம், ஆதார விலை உள்ளிட்டம் சில விஷயங்களில் விவசாய சங்கள் மாற்றங்கள் வேண்டும் என்று கோரியுள்ளன.

Originally published at https://prvn.info on February 4, 2021.

Feynmanism | Linuxian | Belongs to Nikon'varse | Bibliophile | Blabber here: https://anchor.fm/praveen-p-a |